96/10/11 - 16:34
شماره مطلب : 10249

ضرورت ساماندهی فضای مجازی با ارتقای سواد رسانه ای

عضو هيئت علمي دانشکده ارتباطات دانشگاه صدا و سيما گفت: با توجه به افزایش آسیب های فضای مجازی در شرایط کنونی، ارتقای سواد رسانه ای و آگاه سازی جامعه بیش از پیش ضرورت پیدا کرده است.

به گزارش روابط‌عمومی و اموربین‌الملل دفترمرکزی اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانش‌آموزان، دکتر سيدبشير حسيني عضو هيئت علمي دانشکده ارتباطات دانشگاه صدا و سيما در چهارمین نشست فصلی معاونان فرهنگی – تربیتی برداران اتحادیه استان ها گفت: بزرگترین کار رسانه، مدیریت تصویر است گاهی این تصویر سازی برای مخاطب از طریق فیلم و عکس است و گاهی در ذهن مخاطب این تصویر سازی را شکل می دهد

وی گفت: برای صحبت کردن با دانش آموزان باید نکات چهارگانه ای را رعایت کنیم و در اولیت قرار دهیم و این این چهار گام را در ارتباط با نوجوانان در نظر بگیریم می توانیم در ذهن آنها تاثیراتی را ایجاد کنیم در گام اول باید سخنرانی کوتاه باشد زیرا مخاطب ما بی حوصله است ، صحبت های شیرین وجذاب باشد زیرا گروه سنی مخاطب را باید در نظر گرفت و این گروه به شدت جذابیت طلب است سومین ویژگی این است که به زودی و  بدون مقدمه اصل مطلب بیان شود و ویژگی آخراینکه سخنرانی باید ساده باشد و از پیچیدگی بپرهیزیم   
وی با اشاره به سرعت فراگیری اینترنت و فضای مجازی در جامعه گفت: دوسال دیگر دانش آموزان با اینترنت با حج بالا و بدون سرعت با پهنای باند بالا مواجه خواهند بود در این فضا باید عرصه را آماده کنیم وبستر هایی را برای مواجهه با این حجم از اطلاعات برای مخاطب مهیا کنیم  هر وقت انقلابیون پیشگامانه به سمت جلو حرکت کرده اند پیشرفت داشته اند و اگر از این فضا بترسیم درجا می زنیم و عقب خواهیم افتاد بنابراین باید برای آنده برنامه ریزی کنیم و بسترهایی را مهیا کنیم تا از فرصت های این فضا استفاده کنیم و با آسیب های آن بتوانیم مقابله کنیم
دکتر بشیر حسینی خاطرنشان کرد: با تاکید بر لزوم یادگیری سواد رسانه‌ای گفت: همه این شروط در زمانی اتفاق می‌افتد که خود ما اشراف کاملی بر موضوع داشته باشیم. به همین دلیل دانستن «سواد رسانه‌ای» برای افرادی که مسئول تربیت دانش آموزان است بسیار مهم‌تر و ضروری‌تر است.
عضو هيئت علمي دانشکده ارتباطات دانشگاه صدا و سيما در گفت: از همین‌رو بر این باورم که هنوز موج واکنش‌ها در برابر مفهوم «نهضت سواد رسانه‌ای»، اوج نگرفته است. چرا که اگر در دهۀ شصت، یک نهضتِ فراگیر برای ریشه‌کنی بی‌سوادی به راه افتاد، در دهۀ نود باید نهضتی عظیم‌تر برپا شود و سوادِ روز را همگانی کند و آنگاه که این نهضت جدی‌تر شود، سهم‌برندگان از بی‌سوادی و جهلِ مردم که نه تنها «سود» خود که حتی «بود» خود را در خطر خواهند دید.

تصاویر